Żylistek

  • Deutzia (Saxifragaceae)
Żylistek

Wszystkie żylistki są to pięknie kwitnące krzewy, niskie lub na parę metrów wysokie, pochodzące z Azji wschodniej, z Chin środkowych i z Himalajów.

Kwiaty ich są niewielkie, 5-działkowe, prawie dzwonkowate lub gwiazdowato-rozwarte, zebrane w mniejsze lub większe baldachy czy grona, rozwijające się w wielkiej ilości na przełomie wiosny i lata. W hodowli wydały one dużo mieszańców i odmian, a z tych najważniejsze tu wymieniam.

Deutzia crenata (scabra) jest to gatunek najbardziej u nas rozpowszechniony, a jednocześnie i najwyższy. Krzew ten, o gałęziach sztywnych, wzniesionych, zwykle bywa na 2 m wysoki, jednak widywałem okazy (w m. Czerniowcach na Bukowinie) prawie dwa razy wyższe. Dzwonkowate kwiaty jego, większe niż u innych gatunków, zebrane są w kiście, na 10—15 cm długie, sztywnie ku górze wzniesione. Normalne zabarwienie kwiatów jest nazewnątrz różowo-lila, wewnątrz zaś białe, zupełnie bez zapachu. Gatunek ten jest najwytrzymalszy ze wszystkich, jednak niekiedy przymarza, lecz następnie szybko się odnawia; kwiaty wydaje tylko na pędach zeszłorocznych, więc krzak przymarznięty wcale nie kwitnie, co się zdarza stosunkowo rzadko. Ma on jednakże wadę, że się od dołu obnaża, zatem nie może być osobno sadzony, lecz tylko w grupach, otoczony innemi krzewami o wzroście niższym.

Z odmian jego, najważniejsze są następujące:

  • florę albo - o kwiatach czysto białych;
  • fl. albo pleno - podobny do poprzedniego, lecz o kwiatach mocno pełnych;
  • fl. roseo pleno - o kwiatach również pełnych, wewnątrz białych, na zewnątrz pięknie różowych, bardzo ładnych;
  • magnifica - o bogatych kiściach kwiatów białych pełnych, znacznie piękniejszych niż u odmiany wyżej wspomnianej;
  • macrothyrsa - chyba najobficiej kwitnąca ze wszystkich odmian, cała jak śniegiem pokryta niezwykłą ilością czysto białych kwiatów, zebranych w długie kiście.

Deutzia gracilis, to drugi gatunek u nas dość rozpowszechniony. Zakwita o tydzień wcześniej od poprzedniego. Jest to krzew na metr wysoki. Jego czysto białe, dzwonkowate kwiaty zebrane są w krótkie, wzniesione kiście, jakby znacznie powiększone konwalje, mocno odbijają od świetnie zielonych liści, stanowiąc nader estetyczną całość, bowiem mało jest roślin posiadających tak wielką dozę prawdziwego wdzięku. To też cenny ten krzewik nietylko stanowi prawdziwy powab każdego ogrodu, lecz jednocześnie doskonale nadaje się do pędzenia w doniczkach i następnie do subtelnej dekoracji mieszkań i apartamentów. Miejsce jego w ogrodzie — jako pojedynczy okaz, lub też w niewielkiej grupie na trawniku. Klimat nasz dobrze znosi i rzadko kiedy przymarza.

Odmian wydała niewiele, a najważniejsze z nich są:

  • Candelabrum, o silnych, długich pędach, pod ciężarem kwiatów na boki wdzięcznie poodginanych; kwiaty są czysto białe i tak obfite, że cały krzew literalnie najzupełniej pokrywają.
  • D. grac, rosea, o kwiatach różowych;
  • D. carminea, posiada kwiaty nieco ciemniejsze niż poprzednia;
  • D. grandiflora, wielkokwiatowa itd.

Deutzia discolor z ogólnego pokroju podobna do D. gracilis, ale zwykle wyrasta znacznie niższa od tamtej, na mrozy mniej wytrzymała, o kwiatach zwykle dwubarwnych, zewnętrznie różowych, wewnątrz białych. Tu zaliczone są przeważnie różne mieszańce z Chin przywiezione, czy też powstałe w Europie, różnie zabarwione. Najważniejsze z nich są:

  • floribunda, o bardzo licznych pączkach blado różowych i białych kwiatach;
  • grandiflora, również nader bogato kwitnąca, lecz o kwiatach większych i zewnętrznie mocniej zabarwionych;
  • candida, o szerokich kwiatach czysto białych;
  • conspicua, o bardzo licznych półkulistychbaldachach pączków różowych i białych kwiatów;
  • purpurascens, kwiaty różowe i pączki purpurowe są zebrane w niewielkie bukieciki. Nomenklatura tych odmian dotąd nie została należycie ustaloną.

Deutzia parviflora tworzy krzewy na 150 cm wysokie. Kwiaty ma białe, o działkach zaokrąglonych, zebrane w półkuliste pęczki, podobne są nieco do kwiatów głogu. Gatunek ten krzyżowany z D. gracilis wydał bardzo wartościowy mieszaniec, znany w ogrodnictwie pod nazwą D. Lemoinei, posiadający kilka odmian. Pierwotny mieszaniec daje kwiaty czysto białe, jego piękniejsza odmiana Avalanche również ma kwiaty czysto białe, zaś inna odmiana Boule de Neige odznacza się kwiatami kremowo-białemi. Wszystkie one wybornie nadają się do pędzenia, są nawet lepsze niż D. gracilis, gdyż bogaciej i równiej okwitają.

Deutzia Vilmorinae przypomina nieco wyżej wymieniony gatunek D. gracilis, ale wyrasta znacznie wyżej, bo prawie do 2 metrów. W czerwcu wydaje pęki kwiatów białych, szeroko otwartych, prawdziwie pięknych. Równie dobra do ogrodu, jak i do pędzenia. Dość wytrzymała.

Deutzia longifolia, z Chin pochodząca, w postaci swojej i zabarwieniu kwiatów bardzo zmienna, wyrasta na 60—100 cm wysoko. Z form jej może najbardziej wartościową jest D. l. Veitchii, o kwiatach wielkich, ciemno różowych, najciemniej zabarwiona ze wszystkich żylistków, doskonała do ozdoby parków, na kwiat cięty, jak i do pędzenia.

Wymienione tu gatunki, oraz niektóre inne, przez wzajemne krzyżowanie wydały znaczną ilość wartościowych mieszańców i odmian, które głównie powstały w zakładzie ogrodniczym Lemoina w Nancy i ciągle jeszcze w dalszym ciągu są ulepszane przez nowe krzyżowania i wysiewy. Najnowsze odmiany należą do krzewów najpiękniejszych, najbardziej wartościowych do ozdoby naszych ogrodów, jako też do wcześniejszego pędzenia w szklarniach.

Żylistki pod względem gleby nie są wybredne i zadowolą się każdą dobrą ziemią ogrodową, lżejszą lub cięższą, byleby nie moczarowatą. Lubią wystawę słoneczną, ale niektóre z nich w półcieniu dość dobrze się rozwijają i kwitną. Mnożyć się dają bardzo łatwo tak z sadzonek drzewnych, jak i zielnych, jako też i z siewu. Cięcia prawie nie potrzebują, a jeżeli to zechcemy zastosować, to najwłaściwsza pora jest zaraz po odkwitnięciu. Piękne ich odmiany można nabyć w każdej lepszej szkółce krajowej, najnowsze zaś lub najrzadsze zawsze znaleźć można w zakładzie ogrodniczym firmy V. Lemoine et Fils w Nancy, Francja.

 

UWAGA:

Pisownia oryginalna!
0.0/5 ocena (0 głosów)

PRZEPIS POCHODZI Z:

Dzewa i krzewy ozdobne
facebook    mme   facebook   twitter
             
 Fanpage    Messenger   Grupa handlowa   Twitter

logo 200

polubienie